Werndle dla legionistów

Werndle dla legionistów

Dodano: 
Karabin Werndl M1867
Karabin Werndl M1867Źródło:Wikimedia Commons / Armémuseum (The Swedish Army Museum), CC BY-SA 3.0
Michał Mackiewicz || Na początku pierwszej wojny światowej mundury i uzbrojenie polskich legionistów walczących u boku Austro-Węgier prezentowały się mało efektownie.

August Krasicki, późniejszy oficer Komendy Legionów, wspominał: „Umundurowanie w opłakanym stanie, mała część ma jednolite szare mundury i maciejówki. Poza tym zbieranina mundurów, bluz austriackich i rubaszek rosyjskich, także częściowo cywilne i kolejarzy, a było też kilku w zakopiańskich góralskich strojach. Buty przeważnie w podobnym stanie jak mundury […]. Uzbrojeni są przeważnie w karabiny Werndla, tj. karabiny starego typu, bez magazynu i nierepetujące, z jedną kulą ołowianą okrągłą w lufie”.

Broń systemu Werndla nie była polskim ochotnikom zupełnie nieznana, ponieważ używano jej w organizacjach paramilitarnych przed 1914 r. Karabiny te przyjęto w Austrii po upokarzającej klęsce w wojnie z Prusami w 1866 r. Zastąpiły odprzodowo ładowaną broń kapiszonową systemu Lorenza. Josef Werndl był twórcą zakładów zbrojeniowych Österreichische Waffenfabriks-Gesellschaft w Steyr, natomiast rzeczywistym twórcą karabinu był czeski rusznikarz Karel Holub.

Artykuł został opublikowany w 3/2024 wydaniu miesięcznika Historia Do Rzeczy.