W 1888 r. francuski naukowiec Camille Flammarion opublikował podręcznik meteorologii, ozdobiony ryciną przedstawiającą średniowiecznego wędrowca, który na krańcu płaskiej Ziemi przebija głową sferę niebieską i widzi świat takim, jaki jest w rzeczywistości. Od tego czasu rycina Flammariona wykorzystywana jest jako ilustracja średniowiecznego podejścia do nauki. Rzecz w tym, że obrazek ten pokazuje co najwyżej, jak stereotypowo patrzono na to zagadnienie pod koniec XIX w. Ludzie wiedzieli od zawsze, że Ziemia jest okrągła, a starożytni Grecy policzyli nawet wielkość kuli ziemskiej. Pomysł, że Kościół katolicki uważał, iż Ziemia jest płaska, narodził się w głowie pisarza Washingtona Irvinga, którego znaczenie dla amerykańskiej kultury można porównać ze znaczeniem Lelewela, Mickiewicza i Sienkiewicza dla Polaków. W 1828 r. napisał on fabularyzowaną biografię Krzysztofa Kolumba, według której przyszły odkrywca Ameryki musiał przekonywać hiszpańskich biskupów, że Ziemia nie jest płaska, tylko okrągła…