Historia NSDAP przedstawiana jest głównie przez pryzmat zbrodni, które popełnili jej członkowie w okresie istnienia III Rzeszy. Warto jednak pamiętać, że partia narodowosocjalistyczna posiadała również swoich „męczenników”, którzy zginęli w różnych okolicznościach w okresie przed dojściem nazistów do władzy. Jednym z najbardziej znanych spośród nich był zamordowany przez komunistów Horst Wessel.

Jego rozpoznawalność była pokłosiem kampanii propagandowej, którą rozkręcił po śmierci 22-letniego szturmowca gauleiter Berlina, a następnie minister propagandy i oświecenia publicznego dr Joseph Goebbels. Ważnym elementem tworzonego kultu była napisana przez Horsta Wessela pieśń, nosząca potem tytuł „Horst Wessel Lied”, która stała się hymnem NSDAP i nieformalnym drugim hymnem III Rzeszy.

Jej twórca urodził się 9 października 1907 r. w Bielefeld w rodzinie protestanckiego pastora Ludwiga Wessela. Był on pierwszym kapelanem wojskowym armii niemieckiej, który udał się w 1914 r. na front do Belgii. Ludwig Wessel utożsamiał się z ideami pangermańskimi i volkistowskimi, choć trudno jednoznacznie stwierdzić, czy ideały ojca miały zasadniczy wpływ na syna, ponieważ zmarł on w 1922 r. Możliwe, że w większym stopniu poglądy Horsta ukształtowane zostały za sprawą duchowego zwycięstwa środowisk radykalnej prawicy w powojennych Niemczech. Pierwszą organizacją polityczną, do której dołączył młody Horst, była młodzieżówka Bismarckjugend związana z konserwatywną partią Deutschnationale Volkspartei (DVNP), a kolejną rozwiązany przez władze w maju 1926 r. Bund Wiking. W tym czasie 18-letni Wessel zdał egzamin maturalny i zapisał się na studia prawnicze na Uniwersytet Fryderyka Wilhelma.

Miazga z policjantów

7 grudnia 1926 r. Horst Wessel zdecydował się wstąpić do NSDAP, gdzie otrzymał legitymację o numerze 48 434. Został też członkiem liczących wtedy ok. 450 osób oddziałów berlińskiej Sturmabteilung. W przeciwieństwie do innych organizacji prowadzących działalność w oparciu o spotkania, dyskusje czy udział w patriotycznych uroczystościach SA przyciągała młodzież ekstremalnym aktywizmem, który sprowadzał się do ścierania w ulicznych walkach z bojówkarzami komunistycznymi. Wessel należał do grupy Alexanderplatz Stammsektion 50 przekształconej potem w Sturm 1, pod dowództwem Hansa Breuera.