Archeolodzy zidentyfikowali ponad 2,5 kilometra wcześniej nieudokumentowanych dróg z okresu prehiszpańskiego w pobliżu muru Mandor, w bezpośrednim sąsiedztwie cytadeli Inków w Machu Picchu. Odkrycie, ogłoszone 10 sierpnia 2026 roku przez peruwiańskie Ministerstwo Kultury i instytucje kulturalne w Cuzco, stało się możliwe dzięki technologii LiDAR (Light Detection and Ranging). Jest to zaawansowany system teledetekcji laserowej, dzięki której nawet przez gęstą roślinność lasu mgielnego można „zobaczyć” struktury ukryte pod powierzchnią.

Tajemnice Inków

Prace wstępne prowadzono w lipcu 2026 roku w ramach współpracy międzynarodowej Centrum Studiów Andyjskich Uniwersytetu Warszawskiego oraz DDC Cusco (Dirección Desconcentrada de Cultura de Cusco). LiDAR, emitując setki tysięcy impulsów laserowych na sekundę, pozwala odfiltrować liście, gałęzie i gęstą roślinność, odsłaniając dokładny model terenu. Dzięki temu naukowcy wykryli nie tylko drogi, ale także prawdopodobne platformy i tarasy rolnicze, które przez stulecia pozostawały niewidoczne dla badaczy i turystów.

Najważniejszym elementem odkrycia jest droga o długości co najmniej 1,2 kilometra. Charakteryzuje się ona zygzakowatym przebiegiem oraz cechami architektonicznymi typowymi dla inżynierii inkaskiej: precyzyjnym układem i technikami konstrukcyjnymi dostosowanymi do stromej, górzystej rzeźby terenu. Tego typu trasy nie służyły wyłącznie komunikacji. Łączyły one cytadelę z otaczającymi terenami, umożliwiając transport dóbr czy przemieszczanie się ludzi.

Machu Picchu, wzniesione prawdopodobnie w latach dwudziestych XV wieku jako rezydencja królewska, zostało opuszczone w połowie XVI wieku, w okresie hiszpańskiego podboju imperium Inków. W szczytowym okresie zamieszkiwało je około 750 osób, głównie personel wspierający rodzinę królewską. Dziś obiekt jest jednym z najsłynniejszych miejsc na liście światowego dziedzictwa UNESCO i przyciąga ponad dwa miliony turystów rocznie. Mimo to relacje między samą cytadelą a jej bezpośrednim otoczeniem w czasach prehiszpańskich pozostawały w dużej mierze nieznane.

Nowe odkrycie pozwala lepiej zrozumieć znacznie Machu Picchu w ogóle. Ukryte drogi i struktury wskazują na bardziej złożony system organizacji tego terytorium, niż dotychczas zakładano. Tarasy i platformy mogły pełnić funkcje rolnicze lub ceremonialne, a sieć komunikacyjna łączącą całą okolicę z Machu Picchu świadczy o przemyślanym zagospodarowaniu krajobrazu.

Kolejne etapy badań mają ustalić dokładny wiek odkrytych struktur, metody ich budowy oraz rolę, jaką odgrywały w systemie zarządzania terytorium wokół Machu Picchu. Wyniki te pozwolą lepiej zrozumieć, w jaki sposób Inkowie kształtowali przestrzeń górską, łącząc funkcje obronne, gospodarcze i religijne.

Skanowanie LiDAR po raz kolejny okazuje się niezastąpione, a jednocześnie potwierdza, że gęsta roślinność Andów wciąż skrywa bardzo wiele elementów z inkaskiego dziedzictwa. Ostatnie odkrycie wpisuje się w szerszy trend wykorzystania nowoczesnych technologii w archeologii andyjskiej. LiDAR, wcześniej był już stosowany z sukcesem przy dokumentowaniu innych kompleksów w regionie. Jego największą zaletą jest to, że umożliwia nieinwazyjne badania na dużych obszarach, minimalizując ingerencję w delikatny ekosystem.

Czytaj też:
Najstarsze znane zaćmienia Słońca. Często wykorzystywano je politycznie Czytaj też:
Święto Ludzi Gór. Tego dnia wszyscy spotykają się w Karkonoszach Czytaj też:
Chrystus z Głębin. Podwodny strażnik pamięci i... atrakcja turystyczna