Rasputin. Czy naprawdę "zabijano" go kilka razy?

Rasputin. Czy naprawdę "zabijano" go kilka razy?

Dodano: 2
Rasputin i jego wyznawcy w 1914 r., Anna Wyrubowa stoi czwarta od lewej
Rasputin i jego wyznawcy w 1914 r., Anna Wyrubowa stoi czwarta od lewej Źródło: Wikimedia Commons
Wydaje się, że śmierć Rasputina została opisana już w tak wielu publikacjach, że nie powinna wzbudzać żadnych wątpliwości. Jednak nadal do końca nie jest jasne, kto stał za „wyrokiem” na samozwańczego uzdrowiciela.

Śmierć Rasputina okazała się dla niektórych wielką tragedią, większość jednak cieszyła się, że znienawidzony doradca carskiego dworu w końcu zniknął. Kto był odpowiedzialny za jego śmierć? Spisek narodził się wewnątrz samej rodziny carskiej oraz wśród ludzi będących blisko carskiego dworu. Czy możliwe zatem, aby za sznurki pociągali brytyjscy agenci?

Spisek

Grigorij Jefimowicz Rasputin był przez jednych kochany, przez innych zaś szczerze znienawidzony. Wzbudzał strach i odrazę, ale zarazem uwielbienie. Jego wpływy na carskim dworze stały się w końcu niemal nieograniczone, zwłaszcza po rozpoczęciu I wojny światowej, kiedy car Mikołaj II Romanow zajęty był innymi sprawami niż dworskie intrygi i polityka wewnętrzna państwa.

Osoba Rasputina otoczona była nimbem tajemniczości. Niewiele wiadomo było o jego pochodzeniu. Wielu ludzi nie rozumiało (i do dziś nie rozumie), jakim zrządzeniem losu zwykły niewykształcony chłop uzyskał tak wielki wpływ na carską rodzinę. Nic dziwnego zatem, że Rasputinowi przypisywano kontakty z ciemnymi mocami, demonami, szatanem.

Grigorij Rasputin

Zamach, który ostatecznie pozbawił go życia, nie był pierwszym. Rasputina obawiano się i próbowano zlikwidować już wcześniej, obwiniając go za wszystkie nieszczęścia, jakich w ostatnim czasie doświadczała Rosja.

Pod koniec grudnia 1916 roku grupa arystokratów zawiązała spisek przeciwko Rasputinowi. Na jego czele stanął książę Feliks Jusupow, spadkobierca jednej z najbogatszych rodzin w Rosji i absolwent Oxfordu. Poza tym w kulisy zamachu wtajemniczeni zostali: „Wielki Książe Dymitr Pawłowicz – półsierota wychowywany na carskim dworze i traktowany przez Mikołaja i Aleksandrę jak własny syn i poważny pretendent do tronu w związku z chorobą Aleksego. Władimir Puryszkiewicz – pochodzący z Besarabii deputowany do Dumy, założyciel i jeden z najaktywniejszych działaczy Czarnej Sotni”. (G. Janiszewski, „Cyjanek, pałka, kula z Webleya? Czy Rasputina zabili Anglicy?”). Plan wydawał się doskonały, a sam Rasputin nie mógł się czegokolwiek spodziewać.

Zamach miał miejsce w nocy z 29 na 30 grudnia 1916 roku. Rasputin został wówczas zaproszony do pałacu Jusupowa, gdzie miał uleczyć z bólów głowy Irinę Aleksandrownę, żonę Feliksa. Na miejscu przygotowano już talerz z ciastkami zatrutymi cyjankiem. Obok czekało wino, także zaprawione trucizną. Rasputin zjadł podobno sporo ciasteczek i popił wszystko trzema szklankami wina. Wtedy – jak przewidywano – miał już nie żyć. Niestety – nieco chwiejnym krokiem Rasputin wstał tylko od stołu i zaczął kierować się do wyjścia.

Jusupow nie wiedział, co robić. Wyjął wówczas pistolet i strzelił Rasputinowi w pierś. Ten padł. Kiedy po chwili do pomieszczenia wpadli pozostali zamachowcy, wszyscy byli pewni, że Rasputin nie żyje. Mylili się, gdyż ten po chwili otworzył oczy, podniósł się i krzycząc wybiegł na dwór. Za Rasputinem ruszył Puryszkiewicz, który strzelał do niego trafiając w plecy i głowę. Wtedy Rasputin zwalił się na ziemię. Dla pewności zaczęto jeszcze okładać go pałką.

Okładka cerkiewnej sprawy Rasputina podejrzewanego o herezję

Kiedy przez kilka chwil Rasputin się już nie ruszał, jego ciało związano i wrzucono do samochodu. Puryszkiewicz, Łazowert i Suchotin zwłoki Rasputina zawieźli na Most Piotrowski i zrzucili je do przerębla na Małej Newie.

Zwłoki wkrótce znaleziono. Niektórzy twierdzą, że Rasputin w chwili wrzucenia do rzeki nadal żył, o czym ma świadczyć to, że w jego płucach znajdowała się woda. Pogrzeb Rasputina odbył się w Carskim Siole, wzięła w nim udział rodzina carska.

Zabójcy Rasputina zostali szybko wykryci. Car zamierzał początkowo surowo ich ukarać, ale został przekonany, aby tego nie robić. Zamachowcom nakazano jedynie opuścić Petersburg.

Brytyjczycy?

Istnieją przesłanki mówiące o tym, że za zamachem na Rasputina stał brytyjski wywiad. Brytyjczycy mieli obawiać się podpisania przez Rosję separatystycznego pokoju z Niemcami, do czego namawiał cara Rasputin. Taki pokój nie był na rękę Brytyjczykom, którzy chcieli, aby cała koalicja antyniemiecka wspólnie walczyła do momentu ostatecznej kapitulacji Berlina.

Za zabiciem Rasputina mógł stać Oswald Rainer, przyjaciel księcia Jusupowa z czasów studiów w Oxfordzie. W czasie I wojny światowej Rainer działał w Petersburgu, a o spisku na Rasputina miał dowiedzieć się od samych spiskowców. Istnieje hipoteza, że Rainer był obecny w pałącu Jusupowa w czasie, kiedy miał tam zginąć Rasputin. Być może to właśnie on oddał ostatni, śmiertelny strzał, który zabił carskiego ulubieńca. Czy tak było naprawdę? Trudno oczekiwać, aby agent obcego wywiadu przebywający w Rosji chwalił się swoim udziałem w zamachu na uwielbianego przecież w wielu kręgach człowieka. Być może z ulgą przyjął fakt, że Jusupow i jego towarzysze szybko przyznali się do „winy” i nie wskazywali na niego. Oswald Rainer opuścił Rosję niedługo później, zmarł w 1961 roku. Nie zostawił po sobie żadnych informacji, które mogłyby świadczyć, że brał udział w zamachu na Rasputina. Jednak taka wersja wydarzeń nie jest wcale niemożliwa.

Czytaj też:
Brawura, korupcja, stare mundury. Wojna, która pogrążyła Rosję
Czytaj też:
Zabici w piwnicy, porzuceni w kopalni. Koniec dynastii Romanowów
Czytaj też:
Komunizm zabił więcej ludzi, niż jakakolwiek epidemia. Rewolucja bolszewików
Czytaj też:
Perfidne sowieckie kłamstwa. Komisja Burdenki - policzek dla wszystkich Polaków

Opracowała: Anna Szczepańska
Źródło: DoRzeczy.pl