Wykorzystując zaskoczenie i swą przytłaczającą przewagę na południowym odcinku frontu, armia rosyjska 3 marca 2022 r. zajęła Chersoń. Było to jedyne miasto obwodowe, które Moskwie udało się opanować w trakcie tej odsłony wojny Rosji przeciwko Ukrainie. Euforia Rosjan z powodu tego sukcesu nie trwała jednak długo. Już w listopadzie 2022 r. Chersoń znów kontrolowali Ukraińcy. Armia agresora wycofywała się w pośpiechu, pozostawiając na prawym brzegu Dniepru mnóstwo sprzętu. Jednak pospiech nie przeszkodził Rosjanom wywieźć z chersońskiego soboru św. Katarzyny rzecz dla nich najważniejszą: szczątków Grigorija Potiomkina, jednego z najsłynniejszych XVIII-wiecznych rosyjskich działaczy politycznych. Dlaczego do dziś Potiomkin ma tak duże znaczenie symboliczne w polityce Putina?
Grigorij Potiomkin symbolizuje rzekomą niepodzielność losów Ukrainy i Rosji. To on był założycielem Floty Czarnomorskiej, jej pierwszym głównodowodzącym, a także generałem feldmarszałkiem, który nadzorował aneksję Krymu i początek integrowania półwyspu z Imperium Rosyjskim. Był on założycielem wielu miast na południu dzisiejszej Ukrainy, m.in. Jekaterynosławia (obecnie Dniepr), Chersonia, Sewastopola i Mikołajowa. Posiadał olbrzymie majątki ziemskie na podbitych terenach, był również faktycznym władcą Księstwa Mołdawskiego w latach 1790–1791. Jego działalność ma potwierdzać rzekome prawo Rosji do powrotu na te ziemie.
Buntownik
Grigorij Aleksandrowicz Potiomkin-Tawriczeski urodził się 30 września 1739 r. na ziemiach byłej I Rzeczypospolitej – we wsi Czyżów niedaleko Smoleńska. Jego ojciec był zawodowym wojskowym, który nie zrobił jednak wielkiej kariery w armii rosyjskiej; odszedł ze służby w randze majora. Jego jedyny syn Grigorij wyróżniał się niezwykłymi umiejętnościami. Studiował na Uniwersytecie Moskiewskim, jednocześnie robiąc karierę w wojsku w pułku Gwardii Konnej. W lipcu 1757 r. znalazł się w gronie 12 najlepszych studentów wysłanych do Petersburga i przedstawionych cesarzowej Elżbiecie, córce Piotra I.
Udział Potiomkina w przewrocie pałacowym w 1762 r., który wprowadził na tron Katarzynę II, przyciągnął uwagę carycy, jednak początek osobistych relacji Potiomkina z władczynią to dopiero 1773 r.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.