Rynsztunek do turniejów rycerskich

Rynsztunek do turniejów rycerskich

Dodano: 
Hełm turniejowy, XV–XVI w.
Hełm turniejowy, XV–XVI w. Źródło: Wikimedia Commons / Metropolitan Museum of Art, CC0
Michał Mackiewicz || Średniowieczne walki pozorowane, w których nie chodziło o zranienie lub zabicie przeciwnika, wymagały specjalnego wyposażenia ochronnego i zaczepnego.

W trakcie pierwszych turniejów, mających postać potyczek grupowych (franc. mèlée) i będących formą ćwiczeń wojskowych, używano uzbrojenia bojowego. Dlatego kończyły się one nierzadko śmiercią uczestników. Wraz z ewolucją igrzysk rycerskich, które stopniowo traciły brutalny charakter militarny na rzecz widowiska dworskiego, dostrzeżono potrzebę odpowiedniego zabezpieczenia walczących. Zarówno poprzez wprowadzenie „tępej” broni zaczepnej, jak i dodatkowych elementów do pancerza bojowego (kolczugi). Stało się to najpóźniej w początkach XIII w. W kolejnym stuleciu używano równolegle uzbrojenia bojowego (polowego) i niebojowego, ale u schyłku epoki średniowiecza doszło do wykształcenia się zaawansowanego kompletnego wyposażenia, przeznaczonego wyłącznie do walk pozorowanych.

Artykuł został opublikowany w 3/2023 wydaniu miesięcznika Historia Do Rzeczy.