W czasach starożytnych ludzie wyjeżdżali nie tylko w celach politycznych i religijnych. Podróżowano także… dla samego podróżowania. Turystyka znana był już ponad 3 tysiące lat temu. Dowodem na to jest choćby stworzenie listy siedmiu cudów świata, czyli tak naprawdę miejsc najbardziej wartych odwiedzenia.
Listę tę sporządził (jako pierwszy) grecki pisarz Antypatra z Sydonu w II wieku p.n.e. Różniła się ona nieco od znanej nam obecnie listy Siedmiu Cudów Świata Starożytnego.
Na liście Antypatra znajdowały się: Brama Isztar, posąg Asklepiosa z Epidauros, Kolosy Mnemnona, Świątynia Artemidy w Efezie, Posąg Zeusa, Ogrody Semiramidy, Mauzoleum w Halikarnasie, Piramida Cheopsa, Kolos Rodyjski.
Miejsca te były naprawdę licznie odwiedzane przez podróżników, czego dowodem są podpisy i „grafitti”, jakie niektórzy wymalowali np. na Wielkim Sfinksie w Gizie. Szacuje się, że podpisy te zostały wykonane około 1500 roku p.n.e. Już wówczas Sfinks miał około 1000 lat, a więc uchodził za bardzo stary (i imponujący).
Wszystkie Cuda Świata Starożytnego – za wyjątkiem jednego – już nie istnieją. Wszystkie zostały zniszczone najpewniej w wyniku katastrof naturalnych.
Gdzie i dlaczego, oprócz zabytków zaliczanych do siedmiu cudów świata, podróżowali dawni (nie tylko europejscy) turyści?
Ateny, Grecja
Do Aten przyjeżdżano od tysięcy lat. Miasto odwiedzane było przez polityków, myślicieli i podróżników. Niezwykle ruchliwym miejscem był ateński port, Pireus. Miasto zawsze tętniło życiem, ulice wypełniali kupcy i spacerowiczy. Ateny były pełne imponujących świątyń, budynków użyteczności publicznej i posągów. Architektura Aten inspirowała architektów z wielu rejonów świata. Najważniejszym celem turystycznym w Atenach był Akropol, gdzie pojawiali się także wierni oddający hołd bogom w świątyniach, które stały na wzgórzu. W Atenach można było spędzić czas także na wiele innych sposobów. Istniały tam łaźnie, sale gimnastyczne i teatry.
Edynburg, Szkocja
Celem wielu wycieczek w średniowieczu był, nienależący dziś to bardzo popularnych miejsc, szkocki Edynburg. Około XIV wieku Edynburg stał się znany z produkcji artykułów zwierzęcych, w tym wełny i skóry. Produkcja przyniosła miastu bogactwo i sprawiło, że stało się ono ciekawym celem wycieczek ludzi z różnych części Europy. Edynburg zachwycał także piękną architekturą, której część nie zachowała się niestety do czasów współczesnych.
Giza, Egipt
Na liście starożytnych i średniowiecznych turystycznych „destynacji” nie mogło zabraknąć Egiptu. Piramidy w Gizie oraz Wielki Sfinks były chętnie oglądane już (nawet!) 1500 lat p.n.e. Wyjazd do Egiptu dawał także okazję do zaopatrzenia się w różne luksusowe towary, jak oleje, kamienie szlachetne czy strusie pióra.
Hangzhou, Chiny
Popularność Hangzhou była dziełem podróżnika i odkrywcy Marco Polo, który opisał swoją wizytę w tym mieście. Marco Polo przedstawił je jako „najwspanialsze miasto świata”. Znajdowało się tam wiele świątyń i targowisk wybudowanych pomiędzy jeziorami. Przyjazd do Hangzhou był możliwy tylko dla nielicznych, lecz przez lata miejsce to rozpalało wyobraźnię wielu śmiałków.
Pompeje, Italia
Pompeje, zanim zostały pogrzebane pod popiołami po wybuchu Wezuwiusza w I wieku n.e., były jednym z chętniej odwiedzanych miejsc na mapie starożytnej Italii. Pompeje uchodziły za bardzo ekskluzywne, bogate miasto. Wypoczywali tam przede wszystkim bogaci rzymscy obywatele. W mieście na każdym kroku można było się natknąć na dzieła sztuki: posągi, fontanny, mozaiki. Wokół miasta uprawiono oliwki i winorośl, z którego produkowano słynne w okolicy wino. W Pompejach kwitł przemysł rozrywkowy. Istniały tam liczne sklepy, łaźnie oraz wiele… domów publicznych.
Rzym, Italia
Spośród wszystkich miast na tej liście Rzym był z pewnością jednym z najczęściej odwiedzanych. Nie bez przyczyny był fakt, iż wszystkie drogi w imperium, zgodnie z powiedzeniem, faktycznie prowadziły do Rzymu. Dostanie się do miasta nie sprawiało więc specjalnych trudności (jeśli ktoś miał pieniądze, aby w ogóle w podróż wyruszyć). Rzym już w starożytności słynął z luksusu i wielu rozrywek. Jedną z największych były widowiska odbywające się w Koloseum. Choć inne miasta także posiadały własne areny, to jednak właśnie rzymski amfiteatr był największy i najsłynniejszy.
Volubilis, Maroko
Rzymskie miasto Volubilis to dzisiaj jedynie ruiny. W latach świetności przyciągały obywateli rzymskich z całego imperium. Była to ważna placówka Cesarstwa Rzymskiego w północnej Afryce. W mieście kwitł handel. Handlowano głównie ceramiką i biżuterią. Architektura Volubilis wzorowana była na architekturze Rzymu. Stała się ona inspiracją dla miejscowych budowniczych i artystów, których nie stać było na wyjazd do Rzymu.
Persepolis, Persja
Perskie miasto Persepolis miało być wizytówką całego państwa. Wszyscy odwiedzający mieli być pod wrażeniem miasta, a tym samym potęgi imperium Persów. Przybywający do Persji politycy i podróżnicy podziwiali w mieście bogatą kolekcję sztuki oraz architekturę.
Czytaj też:
Siedem mało znanych cudów świata starożytnego Czytaj też:
El Dorado i legendarne złote miasta. Poszukiwano ich ponad 200 lat Czytaj też:
Śladem wiary i historii. Siedem najbardziej znanych szlaków pielgrzymkowych