Sztuczna klęska głodu - sowiecka zbrodnia. Ludzie umierali na ulicach

Sztuczna klęska głodu - sowiecka zbrodnia. Ludzie umierali na ulicach

Dodano: 7
Wielki Głód
Wielki Głód
Wielki głód, Hołodomor, "zamorzenie głodem" - sowiecka zbrodnia na Ukraińcach, sztucznie wywołana przez władze ZSRS klęska głodu, która dotknęła mieszkańców Ukrainy w latach 1932-1933. W czwartą sobotę listopada Ukraińcy obchodzą Dzień Pamięci Ofiar Wielkiego Głodu.

W wyniku ludobójczej polityki ZSRS w czasie wielkiego głodu zmarło nawet 10 milionów ludzi. Ofiarami władz Moskwy byli nie tylko Ukraińcy, ale także mieszkańcy innych części Związku Sowieckiego.

Wywołanie głodu

Od 1930 roku Związek Sowiecki prowadził przymusową kolektywizację na wsiach. Niszczono dobytki chłopów, odbierano im ziemię. Rolnicy byli oskarżani o sprzyjanie kułakom, czyli posiadaczom ziemskim, a kułaków z kolei oskarżano o agitację przeciwko kołchozom. Władze komunistyczne narzuciły chłopom bardzo wysokie limity na dostarczanie zboża. Choć władze sowieckie były informowane, że rolnicy nie są w stanie przekazywać takich ilości, jakich się od nich wymaga, politrucy pozostawali głusi na wszystkie apele.

Zdesperowani Ukraińcy oddawali na rzecz państwa właściwie wszystkie plony. Niektórzy, gdy nie byli w stanie wypełnić limitów, musieli oddawać zwierzęta hodowlane. Czasami, aby krowy czy konie nie dostały się w ręce sowieckich komisarzy, chłopi wcześniej je zabijali.

Zmarli z głodu na ulicy w Charkowie 1932. Autor zdjęcia: Alexander Wienerberger

W krótkim czasie coraz więcej wsi nie było w stanie spełnić wyśrubowanych wymagań. Wówczas miejscowości te trafiały na tzw. czarną tablicę, a za karę miały oddawać piętnastokrotną normę. To w praktyce oznaczało, że wsie te zamieniały się w strefy śmierci.

24 grudnia 1932 roku wydano rozkaz mówiący o wywiezieniu z Ukrainy wszystkich kontyngentów zboża, łącznie z tym przeznaczonym na zasiewy. Każdy, nawet komunista należący do partii, który sprzeciwiłby się temu rozkazowi, miał zostać aresztowany. Chłopów poinformowano, że ukrywanie jakiegokolwiek zboża spotka się z ostrą reakcją służb. Lokalne władze zaczęły wówczas przeszukiwać prewencyjnie wsie i miasteczka domagając się wydania wszystkich zapasów, nawet tak niezbędnych, aby ludzie mogli przeżyć najbliższe miesiące.

Wielki głód

Głód na Ukrainie zapanował bardzo szybko. Mieszkańcy wsi próbowali się ratować uciekając do miast. Ci, którzy zostali na terenach wiejskich umierali z głodu w ciągu kilku-kilkunastu tygodni.

W miastach żywność była jeszcze dostępna, ale wyłącznie w specjalnych sklepach i po dużo wyższych cenach. Chłopi sprzedawali tam kosztowności i biżuterię, aby móc kupić chleb lub inne podstawowe produkty. Władze sowieckie zarobiły na tym krocie, pozbawiając jednocześnie ludzi wszystkich oszczędności, a nawet rodzinnych pamiątek.

Ucieczka chłopów ze wsi stała się w końcu dla Sowietów problemem. 27 grudnia 1932 roku wprowadzono paszporty wewnętrzne. Ktoś, kto nie miał takiego dokumentu, nie mógł opuścić miejsca zamieszkania pod groźbą wywózki do łagru. Otrzymanie paszportu przez rolników stało się w końcu właściwie niemożliwe. Takie „prawo” utrzymywane było na terenie Ukrainy aż do 1974 roku.

Kolejka po chleb za dewizy, Charków 1932

Pomimo, że ucieczka ze wsi była niezwykle trudna, to niektórzy próbowali przedostać się do miast. Niestety nawet tam w końcu umierali z głodu. W Charkowie, Kijowie czy Połtawie można było spotkać na ulicach umierających z głodu ludzi.

Ci, którzy zostawali na wsi szukali często pracy w kołchozach licząc na to, że podczas pracy na polu uda im się zerwać kilka kłosów lub jakieś warzywo. W Moskwie szybko przyjęto wtedy nowe przepisy, które miały uniemożliwić jakąkolwiek „kradzież” podczas pracy na roli. Za zerwanie pięciu kłosów zboża groziła kara śmierci lub 10 lat łagru. Jednym z inicjatorów tego „prawa” był Wiaczesław Mołotow.

W czasie Hołodomoru dochodziło do aktów kanibalizmu. Umierający z głodu ludzie byli skrajnie zdesperowani.

Liczba ofiar Wielkiego głodu

Dokładna liczba ofiar Wielkiego głodu jest nieznana, bardzo trudna do oszacowania i wciąż stanowi temat sporów. Według różnych historyków w czasie Hołodomoru umarło od 3 do 10 milionów Ukraińców. Ponadto, w wyniku zaplanowanego przez Sowietów zagłodzenia mieszkańców ZSRS, umarło ponadto od 1,5 do 3 milionów mieszkańców Kazachstanu.

Wielki głód na Ukrainie jest uważany przez szereg krajów, w tym Polskę, za zbrodnię ludobójstwa. Rosja do dzisiaj nie przyznaje, że była to zaplanowana zbrodnia i wypiera się, że ponosi za Hołodomor jakąkolwiek odpowiedzialność.

Czytaj też:
Bolszewicy na wojnie z Bogiem
Czytaj też:
Karnawał antyreligijny. "Imprezy" Wojujących Bezbożników
Czytaj też:
Polska Sowietka

Opracowała: Anna Szczepańska
Źródło: DoRzeczy.pl