Antoni Gaudí przez niemal 12 lat każdego ranka z okien swego małego mieszkania patrzył na pnące się mozolnie w górę mury barcelońskiej świątyni Sagrada Família. Mawiał, że jest to „może nie ostatnia zbudowana świątynia, lecz zapewne pierwsza z nowej generacji”. Trudno się z tym nie zgodzić nawet dzisiaj, choć od czasu rozpoczęcia tej budowy minęło niemal półtora wieku.
Gaudí przejął nadzór nad projektem kościoła w 1883 r. Nieco ponad 30 lat później poświęcił się tylko jemu. Zamieszkał nawet na terenie budowy, aby na bieżąco doglądać wszystkich prac. Zginął potrącony przez tramwaj w 1926 r., w wieku 74 lat, lecz nawet gdyby dożył sędziwej starości, nie byłby w stanie doczekać końca budowy dzieła swojego życia. Gdy zginął, Sagrada Família była ukończona w zaledwie jednej czwartej.
Na rok 2026, 100 lat po śmierci Antoniego Gaudíego – człowieka, który nie tylko stworzył symbol Barcelony, lecz także sam się nim stał – zaplanowano ukończenie świątyni, przynajmniej w jej zasadniczej formie (prace wykończeniowe potrwają jeszcze jakiś czas, być może nawet do 2035 r.). W ostatnim czasie Sagrada Família zyskała kilka decydujących o jej ukończeniu elementów. Przede wszystkim dobiegła końca budowa najwyższej wieży – ku czci Jezusa Chrystusa – na której umieszczono 17-metrowy krzyż. Po 144 latach kościół zyskał tym samym swą docelową wysokość 172,5 m.
Dlaczego prace trwają tak długo? Powodem jest przede wszystkim fakt, że wszystkim kolejnym architektom przyświecał cel, aby budowa nie była finansowana przez państwo ani instytucje kościelne. Całość kosztów od początku pokrywają darowizny, a w ostatnim czasie również pieniądze pozyskane ze sprzedaży biletów wstępu. W ostatnich latach dochody z tego źródła stanowią ponad 95 proc. przychodów bazyliki. Każdego roku Sagrada Família odwiedzana jest przez 4–4,8 mln wiernych i turystów.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy tygodnika Do Rzeczy.
Regulamin i warunki licencjonowania materiałów prasowych.