Dzień Liczby π (Pi) znane jest głównie w krajach anglosaskich, ale i w Polsce zyskuje coraz większą popularność.
Dlaczego 14 marca?
Co roku 14 marca obchodzimy Dzień Liczby π. Dlaczego akurat wtedy? W amerykańskim zapisie daty to po prostu 3.14, czyli (prawie) dokładnie tyle, ile wynosi najbardziej przybliżona wartość liczby π.
Wszystko zaczęło się w 1988 roku w San Francisco, w muzeum nauki Exploratorium. Fizyk Larry Shaw wpadł na pomysł, żeby liczbę Pi uczcić właśnie 14 marca o godzinie 1:59, co dawało zapis: 3.14159.., czyli tyle, co liczba Pi. Początkowo świętowano skromnie. Spacerowano po muzeum ścieżką wytyczoną na obwodzie koła i jedząc ciasto jabłkowe, czyli apple pie, kojarzone poprzez nazwę właśnie z liczbą Pi.
W 2009 roku amerykański Kongres oficjalnie uznał 14 marca za Narodowy Dzień Liczby Pi. W 2020 roku UNESCO ogłosiło dzień 14 marca Międzynarodowym Dniem Matematyki. Od tamtej pory 14 marca to podwójne święto: liczby Pi i matematyki jako takiej.
Co roku różne instytucje naukowe, szkoły i uczelnie organizują obchody Dnia Liczby Pi. 14 marca odbywają się na przykład maratony recytacji kolejnych cyfr w zapisie liczby Pi, konkursy na najdłuższy zapamiętany odcinek, budowanie najdłuższych łańcuchów z kółek, pieczenie „pi-rogów” i „apple pie”.
Co warto wiedzieć o licznie Pi?
- π ≈ 3,14159265358979323846…
- Liczba jest nieskończona i niewymierna,
- Do dziś (stan na rok 2026) obliczenia π przekroczyły już 105 bilionów cyfr po przecinku;
- π pojawia się w najmniej spodziewanych miejscach: w falach kwantowych, rozkładzie liczb pierwszych, statystyce błędów pomiarowych, teorii chaosu, a nawet w projektowaniu rakiet kosmicznych;
- Albert Einstein, jeden z najwybitniejszych fizyków, urodził się właśnie 14 marca 1879 roku.
Wisława Szymborska napisała o niej nawet wiersz pt. „Pi”:
Podziwu godna liczba Pi
trzy koma jeden cztery jeden.
Wszystkie jej dalsze cyfry też są początkowe,
pięć dziewięć dwa ponieważ nigdy się nie kończy.
Nie pozwala się objąć sześć pięć trzy pięć spojrzeniem
osiem dziewięć obliczeniem
siedem dziewięć wyobraźnią,
a nawet trzy dwa trzy osiem żartem, czyli porównaniem
cztery sześć do czegokolwiek
dwa sześć cztery trzy na świecie.
Najdłuższy ziemski wąż po kilkunastu metrach się urywa
podobnie, choć trochę później, czynią węże bajeczne.
Korowód cyfr składających się na liczbę Pi
nie zatrzymuje się na brzegu kartki,
potrafi ciągnąc się po stole, przez powietrze,
przez mur, liść, gniazdo ptasie, chmury, prosto w niebo,
przez całą nieba wzdętość i bezdenność.
O, jak krótki, wprost mysi, jest warkocz komety!
Jak wątły promień gwiazdy, że zakrzywia się w lada przestrzeni!
A tu dwa trzy piętnaście trzysta dziewiętnaście
mój numer telefonu twój numer koszuli
rok tysiąc dziewięćset siedemdziesiąty trzeci szóste piętro
ilość mieszkańców sześćdziesiąt pięć groszy
obwód w biodrach dwa palce szarada i szyfr,
w którym słowiczku mój a leć, a piej
oraz uprasza się zachować spokój,
a także ziemia i niebo przeminą,
ale nie liczba Pi, co to to nie,
ona wciąż swoje niezłe jeszcze pięć,
nie byle jakie osiem,
nieostatnie siedem,
przynaglając, ach, przynaglając gnuśną wieczność
(cyt. za: poezja.org)
Czytaj też:
Kosmiczna latarnia morska. Sygnał, który dotarł do Ziemi ma 8 mld latCzytaj też:
Co jedli ludzie żyjący na terenie Polski 6 tys. lat temu? Ciekawe wnioski badańCzytaj też:
Pełne zaskoczenie. Wulkan wyrósł... na polu. Wypiętrzył się w kilka dni